Tarih

Karaman'ın antik adı Laranda'dır; bölge Hitit, Frig ve Roma dönemlerinde yerleşim görmüştür.

13. yüzyılda Karamanoğulları Beyliği'ne başkentlik yapan şehir, 1277'de Türkçe'yi resmî devlet dili ilan eden Karamanoğlu Mehmet Bey ile tarihe geçmiştir.

Osmanlı topraklarına katıldıktan sonra da önemini koruyan Karaman, cumhuriyet döneminde tarım ve sanayiyle gelişen bir şehir hâline geldi.

Gezilecek Yerler

Karaman Kalesi, Karamanoğulları döneminden kalma ve şehre tepeden bakan bir yapıdır. Hatuniye Medresesi, zarif taş işçiliğiyle bilinen bir Karamanoğlu eseridir.

Karaman Müzesi'nde bölgeden çıkarılan Hitit ve Roma dönemi eserleri sergilenir. Binbir Kilise (Değle) Ören Yeri, Bizans döneminden kalma çok sayıda kilise kalıntısı barındırır.

Alahan Manastırı, kayalıklara kurulmuş etkileyici bir Bizans yapısıdır. Aksu Ilıcaları, termal turizm için tercih edilen bir başka duraktır.

Yemekler

Karaman'ın etli ekmeği ve bamya çorbası, bölge mutfağının sevilen yemekleri arasındadır. Höşmerim ve un helvası, tatlı çeşitleri arasında öne çıkar.

Kelle paça ve tandır kebabı, kış aylarında sıkça tüketilen doyurucu yemeklerdir. Karaman bulguru, kalitesiyle bilinir.

Bölgenin elma ve üzüm bahçeleri, taze meyve üretimi sağlar. Yaprak sarma ve dolma, geleneksel sofraların vazgeçilmezleri arasındadır.

Sanayi & Madencilik

Karaman ekonomisinde tahıl, şeker pancarı ve elma üretimi önemli yer tutar; şehir aynı zamanda tarım makineleri üretiminde de öne çıkar.

Un ve şeker fabrikaları, şehrin sanayi kollarındandır. Hayvancılık, kırsal kesimde önemli bir geçim kaynağıdır.

Karaman Organize Sanayi Bölgesi, gıda ve tekstil üretiminin merkezidir.

Sosyokültürel Yapı

Karaman, Türkçe'nin resmî dil ilan edildiği şehir olarak güçlü bir dil ve kimlik bilinci taşır; tarım ve hayvancılığa dayalı geleneksel bir toplumsal yapıya sahiptir.

Şehir merkezindeki kale çevresi gezi için, Karaman'ın elma bahçeleri ise doğa molası için tercih edilir.